Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Η ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΤΟΥ 1898(ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ): ΑΠΟ ΤΟΝ BISMARCK ΣΤΗΝ MERKEL(η ιδέα της επιτροπείας δεν είναι νέα για την Γερμανία και δεν εφαρμόστηκε μόνο στον Β’ ΠΠ από τον Hitler)


Η ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΤΟΥ 1898(ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ): ΑΠΟ ΤΟΝ BISMARCK ΣΤΗΝ MERKEL(η ιδέα της επιτροπείας δεν είναι νέα για την Γερμανία και δεν εφαρμόστηκε μόνο στον Β’ ΠΠ από τον Hitler)
Πώς η Ελλάδα τέθηκε υπό εποπτεία για… 80 χρόνια(1978 τελείωσε ο ΔΟΕ) με γερμανική «βούλα» το 1898 και πώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Η Ελλάδα, μετά την ήττα του 1897 στον ελληνοτουρκικό πόλεμο, αναγκάστηκε, όντας σε άθλια οικονομική κατάσταση, να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ιδέα αυτή, που γυρνάει στο μυαλό της νυν καγκελαρίου Merkel και έχει σοκάρει και τους συμπατριώτες της, γιατί θυμίζει τον Hitler και τους gauleiter, υπήρχε από την πτώχευση του 1893, καθότι η Ελλάδα δεν είχε πόρους για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της σε εσωτερικό και εξωτερικό(το κράτος πριν καν ανεξαρτητοποιηθεί ήταν χρεωμένο ως τον λαιμό και είχε «ηγέτες» με συμπεριφορά πολλών καρδιναλίων). Οι Μ. Δυνάμεις έπιασαν δουλειά στην Αθήνα το 1897, αλλά ο Έλεγχος επισήμως ξεκίνησε στις 28/04/1898, με τον νόμο 2519/1898(βλ. εδώ το μέλλον μας). Το γραφείο της τότε Τρόικα έκλεισε το 1978, δηλ. 80(!) χρόνια μετά. Οι Γερμανοί που μας αγαπούν πολύ-πολύ μας φέρθηκαν με… κατανόηση. Εξαιτίας του κάιζερ Γουλιέλμου η κατοχή του 1898 έγινε ιδιαιτέρως αντιληπτή σε κάθε πτυχή της πραγματικής οικονομίας και ζωής. Ο Γεώργιος Σουρής, στον ΜΙΚΡΟ ΡΩΜΗΟ του έβγαζε την αγανάκτησή του και έκανε κριτική που, τραγική ειρωνεία, αρμόζει στους σημερινούς κυβερνήτες και την επίγονο του κάιζερ και του Bismarck, frau Merkel.
Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω
και σάλιο δεν μου έμεινε από το φτύσε φτύσε,
αλλ’ έως τώρα τίποτε μ’ αυτά δεν κατορθώνω,

και σύ, Ευρώπη, μας γελάς και πάντα ίδια είσαι.
Και απορώ, μα το σταυρό, πώς ως αυτή την ώρα
και άλλα δεν μας έστειλες εδώ Θωρακοφόρα.
Προθύμως σας εκάμαμεν εκείνο που ζητείτε
και άν δεν μας πιστεύετε, κοπιάσετε να δήτε
ποία ειρήνη κατ’ αυτάς στο κράτος βασιλεύει
και πώς καθένας ήσυχα γλεντά και χουζουρεύει.
Ήλθε το άντε στάτους κβο με τόσας αναπαύσεις
και άρχισαν να γίνονται διορισμοί και παύσεις.
_Λοιπόν, τί άλλο από μας, Ευρώπη, απαιτείς
κι ακόμη από το λαιμό πιασμένους μας κρατείς;

Θέλεις λοιπόν να ζήσωμε χωρίς πολιτικήν
και ως στρατόν να έχωμε την χωροφυλακήν
κι ουδέ ο ρήτωρ Κωνσταντής ν’ ακούγεται παρλάρων
διά το πραξικόπημα εκείνο των Βουλγάρων;
Εσύ, βρε καγκελλάριε των σαχλο-Γερμανών
σύ εναντίον μας κινείς και γην και ουρανόν
εσύ, διαόλου αλεπού, που ψόφος δεν σε πιάνει

εσύ κρατάς κατάκλειστο το κάθε μας λιμάνι,
και όλα τα καράβια σου εις τα νερά μας στέλλεις,
διότι έτσι αγαπάς, διότι έτσι θέλεις.
Εσύ, βρε καγκελλάριε, εσύ, βρε Μαμελούκε,
εσύ, πανευγενέστατε της Δύσεως Τραμπούκε,
παίζεις και πάλι πρόστυχο και βρώμικο παιχνίδι

και του κυρίου Γλάδστωνος του πάει ριπιπίδι
κι αισθάνεται το βάρος σου ο σβέρκος κάθε ράχης…
αλλ’ έστι δίκης οφθαλμός, που κακό ψόφο νάχεις.
Γ.Σουρή 1886
(ΑΠΑΝΤΑ ΣΟΥΡΗ εκδ.Γιοβάνη Δ’ Τόμος)
* Αναφέρεται στον αποκλεισμό της Ελλάδα από τους Γερμανούς το 1886

ΤΡΑΒΑ ΤΟ ΠΑΠΑΚΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΡΕΧΑ ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ!!!

ΤΡΑΒΑ ΤΟ ΠΑΠΑΚΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΡΕΧΑ ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ!!!
Ο ΓΑΠ έδωσε ρεσιτάλ θράσους και πάλι. Το ΠΑΣΟΚ στα … παπάκια μας αν το κατέστρεψε, αλλά την Ελλάδα δεν θα του το συγχωρέσει κανένας, μα κανένας, ότι την έφερε στο σημείο του 1950! Μας διέλυσε και τολμάει να μιλάει για το τι κάναμε ΕΜΕΙΣ(500 φορές το είπε αυτό) και ότι πρέπει οι βο(υ)λευτές του να είναι περήφανοι. Μα είναι, γιατί δεν διάβασαν και άλλοι πλην του Μιχαλάκη όσα σε διέταζαν τα αφεντικά σου από το 2009! Αυτά μας κάνουν, και γενικά όλη η διετία, να τους σιχαινόμαστε περισσότερο και από το γλωσσόφιλο του Βαγγέλη με τον Λοβέρδο(μπλιαχ). Ούτε είναι σε επαφή με την πραγματικότητα. Αλλά και ανίκανους και τεμπέληδες και διεφθαρμένους μας είπες και επέτρεψες να βρίσουν όλοι και να γελάσουν μαζί της. Δυστυχώς για σένα, υπάρχουν οι δηλώσεις σου και τα δημοσιεύματα σε όλες τις γλώσσες. Αλλά και το πώς από τον μπαμπά σου ως τον Παπαδήμο φτάσαμε εδώ. Γι’ αυτό φοβάστε και εσείς και οι αφεντάδες σας τις εκλογές και μας απειλείτε και τρομοκρατείτε και βρίζετε, ενώ τα έχετε κάνει σαν τα μούτρα σας! Μόνο για παπάκια, μπανάκια, καραβάκια με κουπί και γυμναστική, για να σκύβεις και να δίνεις τον κ** σου σε Αμερικανούς, Γερμανούς κ.ά. πιο άνετα, είσαι και να κάνεις την πάπια στα δύσκολα! Προφανώς ο Jeffrey έχει την δική του ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ(Έλλη Κοκκίνου-του ταιριάζει εν μέρει-)… Μην το ξυπνάτε το παιδί. Σε λίγο θα το ξυπνήσει ο δικαστής! Ζει το όνειρό του, μην τον ξυπνάτε λέμε!

Μη, δεν είμαι εδώ, όνειρο ζω
και μη με ξυπνάτε τώρα
Μη, για ό,τι καλό ή ό,τι κακό
τα λέμε άλλη ώρα...

Μη, είμαι αλλού σ' άλλη τροχιά,
σ' άλλη γη, σ' άλλη χώρα
Μη, δεν είμαι εδώ, όνειρο ζω,
μη με ξυπνάτε τώρα...


ΟΙ ΣΑΧΛΟΓΕΡΜΑΝΟΙ(του Σουρή)

ΟΙ ΣΑΧΛΟΓΕΡΜΑΝΟΙ(του Σουρή)
Η κρίση λοιπόν οφείλεται στην σπάταλη, τα δημόσια έργα με το «φούσκωμα» στους προϋπολογισμούς, το άθλιο πολιτικό προσωπικό με την εξάρτηση από τις Μ. Δυνάμεις, τους άθλιους σε ποιότητα πολίτες που ή από ανάγκη ή από ιδιοτέλεια δεν αλλάζουν και διώχνουν τους ικανούς ή και τους περιθωριοποιούν και, σε μια από τις πτωχεύσεις, στους Ολυμπιακούς Αγώνες(τους πρώτους σύγχρονους της Ιστορίας). Ο Σουρής «αφιέρωσε» ένα ποίημα και στους Γερμανούς. Επειδή οι προσβολές τους και οι «πλάτες» στους υπεύθυνους των δεινών μας, δηλ. την μεταπολιτευτική παράγκα, δεν αντέχονται ας δούμε πώς ήταν αυτοί οι Γερμανοί από παλιά. Το περιστατικό που θύμωσε τον ποιητή, είναι ο ναυτικός αποκλεισμός της Ελλάδας από τις Μ. Δυνάμεις το 1886(περιστατικό Ρωσοτουρκικού Πολέμου 1877-8). Τίτλος ποιήματος ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. Αναφορά στον Gladstone(Γλάδστων), Άγγλο πολιτικό(1809-1898) με αγάπη για τον Ελληνισμό και τον καγκελάριο Bismarck(1815-1898). Η ανύπαρκτη ελληνική πολιτική έκανε το ελληνικό βασίλειο πάλι θύμα των ανταγωνισμών και των συμφερόντων όλων αυτών των ευρωπαϊκών κρατών.
Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω
και σάλιο δεν μου έμεινε από το φτύσε φτύσε,
αλλ’ έως τώρα τίποτε μ’ αυτά δεν κατορθώνω,
και σύ, Ευρώπη, μας γελάς και πάντα ίδια είσαι.
Και απορώ, μα το σταυρό, πώς ως αυτή την ώρα
και άλλα δεν μας έστειλες εδώ Θωρακοφόρα.
Προθύμως σας εκάμαμεν εκείνο που ζητείτε
και αν δεν μας πιστεύετε, κοπιάσετε να δήτε
ποία ειρήνη κατ’ αυτάς στο κράτος βασιλεύει
και πώς καθένας ήσυχα γλεντά και χουζουρεύει.
Ήλθε το άντε στάτους κβο με τόσας αναπαύσεις
και άρχισαν να γίνονται διορισμοί και παύσεις.
Λοιπόν, τί άλλο από μας, Ευρώπη, απαιτείς
κι ακόμη από το λαιμό πιασμένους μας κρατείς;
Θέλεις λοιπόν να ζήσωμε χωρίς πολιτικήν
και ως στρατόν να έχωμε την χωροφυλακήν
κι ουδέ ο ρήτωρ Κωνσταντής ν’ ακούγεται παρλάρων
διά το πραξικόπημα εκείνο των Βουλγάρων;
Εσύ, βρε καγκελλάριε των σαχλο-Γερμανών
σύ εναντίον μας κινείς και γην και ουρανόν
εσύ, διαόλου αλεπού, που ψόφος δεν σε πιάνει
εσύ κρατάς κατάκλειστο το κάθε μας λιμάνι,
και όλα τα καράβια σου εις τα νερά μας στέλλεις,
διότι έτσι αγαπάς, διότι έτσι θέλεις.
Εσύ, βρε καγκελλάριε, εσύ, βρε Μαμελούκε,
εσύ, πανευγενέστατε της Δύσεως Τραμπούκε,
παίζεις και πάλι πρόστυχο και βρώμικο παιχνίδι
και του κυρίου Γλάδστωνος του πάει ριπιπίδι
κι αισθάνεται το βάρος σου ο σβέρκος κάθε ράχης.
αλλ’ έστι δίκης οφθαλμός, που κακό ψόφο νάχεις.

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ(γέννηση σαν σήμερα) ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ…

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ(γέννηση σαν σήμερα) ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ…
Επειδή σε τούτο τον τόπο τίποτα δεν άλλαξε σχεδόν, οι κρίσεις στην οικονομία έχουν κάποιες βασικές ομοιότητες και αιτίες. Ο Σουρής, γεννημένος(02/02/1853) σε μια ταραγμένη εποχή, βρίσκει και αναλύει μοναδικά τους «ηγέτες», τους ανώνυμους ήρωες, την Ελλάδα, τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896(κόστος), τους φόρους, την οικονομία, τις Μ. Δυνάμεις. Οποιαδήποτε ομοιότητα με το σήμερα δεν είναι συμπτωματική, αλλά τραγική και για την «Πολιτεία» και για τους «πολίτες» και για την Ευρώπη και τους «ηγέτες» της… Σημειωτέον ο Σουρής ήξερε από προσωπική πείρα τι σημαίνει χρεοκοπία, γιατί και η εύπορη οικογένειά του φαλίρισε και τον έστειλε για δουλειά στον πλούσιο σιτέμπορο θείο του στην Ρουμανία. Το πιο επίκαιρο ποίημά του αναλύει την Οικονομία της Ελλάδας(ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ).
Ποις εδε κράτος λιγοστ
σ᾿ λη τ γ μοναδικό,
κατ ν ξοδεύ
κα πενήντα ν μαζεύ;

Ν τρέφ λους τος ργούς,
νχ πτ Πρωθυπουργούς,
ταμεο δίχως χρήματα
κα δόξης τόσα μνήματα;

Νχ κλητρες γι φρουρ
κα ν σ κλέβουν φανερά,
κι ν ατο σ κλέβουνε
τν κλέφτη ν γυρεύουνε;
* * *
Κλέφτες φτωχο κα ρχοντες μ μαξες κα τια,
κλέφτες χωρς μία πχυ γ κα κλέφτες μ παλάτια,
νας κλέβει ρνιθες κα σκάφες γι ψωμ
λλος τ θνος σύσσωμο γι πλούτη κα τιμή.
* * *
λα σ᾿ ατ τ γ μασκαρευτκαν
νείρατα, λπίδες κα σκοποί,
ο μορες μας μουτσονες γινκαν
δν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
* * *
λληνας δυ δίκαια σκε πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε κα ορεν ες ποιο θέλει μέρος.
* * *
Χαρ στος χασομέρηδες! χαρ στος ρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ρωμις κα δασκαλοκρατιέται.
* * *
Γι᾿ ατ τ κράτος, πο τιμ τ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτρ στ χρόνια τ παλιά, σικτρ κα στ καινούργια!
* * *
Κα τν σοφν ο λόγοι θαρρ πς εναι ψώρα,
πιστς ες ,τι λέγει κανένας δν φάνη...
ατς πλάνος κόσμος κα πάντοτε κα τώρα,
δν κάνει ,τι λέγει, δν λέγει ,τι κάνει.
* * *
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαο,
φος το γόη, ψευτομοιραο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθ ντίληψη, μυαλ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι λα τ ξέρει.
Κι π προσπάππου κι π παππο
συγχρόνως μποφος κα λεπο.
* * *
Κα ψωμοτύρι κα γι καφ
τ «δ βαρυέσαι» κι «χ δερφέ».
σν πολίτης, σκυφτς ραγις
σν πιάσει πόστο: δερβεναγς.

Θέλει κόμα -κι ατ εναι ραο-
ν παριστάνει τν ερωπαο.
Στ δυ φορώντας τ πόδια πού χει
στό να λουστρίνι, στ᾿ λλο τσαρούχι.
* * *
Δυστυχία σου λλάς, μ τ τέκνα πο γεννς.
Ελλάς, ρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Η 1η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ… ΕΛΒΕΤΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ!


Η 1η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ… ΕΛΒΕΤΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ!
Σα σήμερα, 02/02/2012, ιδρύεται στην Αίγινα, προσωρινή πρωτεύουσα του νέου ελληνικού κράτους(πριν το Ναύπλιο και, φυσικά, την Αθήνα), η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα, πρόδρομος της Εθνικής(ίδρυση το 1841 από τον Γεώργιο Σταύρου). Δεν ήταν η 1η προσπάθεια για τραπεζικό ίδρυμα στο νέο ελληνικό κράτος μέχρι την ίδρυση της Εθνικής. Ο Καποδίστριας, απέδειξε, αν και η «επίσημη» ιστορία τον σπιλώνει, ότι αγαπούσε την πατρίδα του και την βοηθούσε από την θέση του στην τσαρική Ρωσία. Είχε όραμα για την Ελλάδα. Βοήθησε πριν την Ελβετία και τα αποτελέσματα του έργου του τα βλέπουμε και σήμερα και κλαίμε με την σύγκριση με το χάλι μας. Ο Καποδίστριας χρησιμοποίησε την φιλία του με τον Ελβετό τραπεζίτη και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ φιλέλληνα(έννοια που κακοποιήθηκε από «πολιτικούς» της μεταπολίτευσης) Ιωάννη Εϋνάρδο(βλ. φωτογραφία). Ο συγκεκριμένος άνθρωπος με το που ήρθε στην Ελλάδα σχημάτισε άποψη για το τότε πολιτικό προσωπικό, που ισχύει δυστυχώς ως και σήμερα(πιο πολύ από ποτέ στην «κρίση» που δημιούργησαν και φόρτωσαν στην νέα γενιά κυρίως και στους παππούδες μας). [«Οι πληγές της Ελλάδος είναι οι αρχηγοί της. Άπαντες έχουν γλώσσαν χρυσωμένην. Ασχολούνται (κατά το πλείστον τουλάχιστον) αποκλειστικώς με τα ιδιαίτερα συμφέροντά των. Καί τούτο υπό το πρόσχημα του αγνοτέρου πατριωτισμού. Άπαντες είναι ικανότατοι εις το να προβάλλουν τον εαυτόν των και να εκμηδενίζουν τους αντιπάλους των με εκθέσεις πλήρεις υπερβολής». Απόσπασμα από την μακροσκελή επιστολή(30 Νοεμβρίου 1832) προς τον Όθωνα, μόλις είχε επιλεγεί από τις μεγάλες Δυνάμεις ως πρώτος Έλληνας βασιλιάς, του τραπεζίτη και φιλέλληνα από τη Γενεύη Ιωάννη Γαβριήλ Ευνάρδου, ο οποίος είχε ασχοληθεί επί επταετία με υποθέσεις της Ελλάδος.  (Μαρκεζίνης, Πολιτική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος).] Ως γνωστόν το «κράτος» που βρήκε ο Καποδίστριας όταν τον κάλεσαν να αναλάβει τις τύχες της Ελλάδας ήταν ένα χάλι, κάτι που δικαιολογείται εν μέρει από την Επανάσταση και τις συνέπειές της. Όμως δεν δικαιολογείται η αντιπαλότητα ορισμένων ομάδων «εξουσίας» για τις καρέκλες, παρά μόνο με την ιδιοτέλεια και την προδοτική στάση απέναντι σε ένα έθνος που αντιμετώπισε ό,τι πιο βάρβαρο έχει δει η Ευρώπη σε αυτοκρατορία ή υπερδύναμη πριν τον Β’ ΠΠ και τον Hitler(τους Οθωμανούς Τούρκους). Το «κράτος» ήταν ήδη χρεωμένο και χρεωκοπημένο και εξαρτημένο πλήρως από τις «προστάτιδες» Δυνάμεις της εποχής, Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία. Αυτές οι Δυνάμεις δεν ήθελαν σε καμιά περίπτωση, και αυτό δεν το θέλουν ούτε σήμερα ούτε ποτέ(δείτε τι λένε διαχρονικά μεγάλοι(;) άνδρες και γυναίκες της ιστορίας-φανερώνει την ζήλια και τον θαυμασμό για τον τόπο μας, μια ψυχοπάθεια που καταστρέφει, μαζί με την ανικανότητα των «ηγετών» μας, το μέλλον μας) ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ελληνικό κράτος, λόγω της ικανότητας των Ελλήνων να βγαίνουν νικητές από τις πιο αντίξοες συνθήκες και της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας και, βέβαια, της ιστορίας και του παρελθόντος της χώρας. Οι συναλλαγές στο νέο «κράτος» γίνονταν ακόμα, και συνέχισαν για καιρό, με το-προωθούμενο και σήμερα- οθωμανικό μοντέλο οικονομίας(γρόσια και παράδες). Μόνο κοινό, διαχρονικά, οι τοκογλύφοι, που τότε λέγονταν σαράφηδες. 1ος διοικητής της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας, με έδρα την Αίγινα και με αρμοδιότητες και Υπουργείου Οικονομικών, ήταν ο μετέπειτα ιδρυτής της Εθνικής Τράπεζας Γεώργιος Σταύρου. Μέτοχοι της Τράπεζας έγιναν επιφανείς Έλληνες (πραγματικοί) και φιλέλληνες(ο Εϋνάρδος π.χ.). Οι προύχοντες της Τουρκοκρατίας και της Επανάστασης μίσησαν τον Κυβερνήτη και το έργο του, γιατί θα έχαναν την καρέκλα και την δύναμή τους. Οι συγκεκριμένοι «Έλληνες» ήταν ουσιαστικά φερέφωνα των Μ. Δυνάμεων και μετά την δολοφονία του Καποδίστρια συγκρότησαν τα κόμματα-παραμάγαζα αυτών, τα λεγόμενα ξενικά(αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό-τουλάχιστον τότε έλεγαν άμεσα ότι «λαδώνονταν» από τους «προστάτες» τους-). Ο Καποδίστριας έκοψε και το 1ο νόμισμα της νεότερης Ελλάδας, τον φοίνικα(συμβολικό, καθότι ο Φοίνικας αναγεννήθηκε από τις στάχτες του, όπως η Ελλάδα-όπως σίγουρα θα γίνει και σ’ αυτή την συμφορά που μας βρήκε-). Καμιά σχέση αυτός ο φοίνικας με την χούντα των συνταγματαρχών και την δική τους «Επανάσταση». Η Τράπεζα δεν κατάφερε, παρά τους καλούς οιωνούς που υπήρχαν στην ίδρυσή της, να μακροημερεύσει και διαλύθηκε το 1834. Όσοι την βοήθησαν την «ζωή» της έπαθαν μεγάλες οικονομικές ζημιές(η μοίρα του Έλληνα ευεργέτη και του πραγματικού φιλέλληνα). Η Τράπεζα όμως βοήθησε τον Καποδίστρια στο έργο που οι φατρίες(πρόγονοι των «τζακιών» της σημερινής Βουλής) και τα ξένα συμφέροντα της εποχής δεν άφησαν να τελειώσει. Το έργο περιλάμβανε την σίτιση των ορφανών και των παιδιών γενικά του πολέμου και του υπόλοιπου άμαχου πληθυσμού(εισαγωγή πατάτας), την κρατική οργάνωση σε όλους τους τομείς, την στρατιωτική οργάνωση, την καταπολέμηση της πειρατείας στις ελληνικές θάλασσες και την ανοικοδόμηση της χώρας. Ο Καποδίστριας ήταν ουσιαστικά ο μόνος που έδωσε την περιουσία και όλο του το ταλέντο και τις ικανότητές του για την δημιουργία μιας σωστής Ελλάδας με κύρος. Δεν έκλεψε το δημόσιο ταμείο(άδειο) και γι’ αυτό βγήκε από την μέση(27/09/1831, Ναύπλιο). Αυτό το κράτος που εμείς λέμε Ψωροκώσταινα μόνο στην εποχή του Κυβερνήτη και της Ψωροκώσταινας κάπως πρόκοψε δίχως «τζάκια» και δεκανίκια «προστατών». Η Ελβετία τιμά τον Καποδίστρια ενώ στην ελληνική(;) σχολική ύλη της Ιστορίας, αναφέρεται ως συγκεντρωτικός και αυταρχικός άρχοντας.